ข่าวอื่นๆข่าวเชียงรายข่าวเด่นศาสนา-วัฒนธรรม

ศิษยานุศิษย์แห่ร่วมงานบุญสืบชะตาครบรอบ 77 ปี ครูบาอินสม สุทฺธจิตฺโต เกจิดังภาคเหนือ วัดศรีดอนมูล (วัดป๋างน้ำฮ้าย)

460 Views

ศิษยานุศิษย์แห่ร่วมงานบุญสืบชะตาครบรอบ ๗๗ ปี ครูบาอินสม สุทฺธจิตฺโต เกจิดังภาคเหนือ วัดศรีดอนมูล (วัดป๋างน้ำฮ้าย) หลังอาพาธหนัก ก่อนเข้ารักษาอาการต่อที่ รพ.เชียงรายประชานุเคราะห์

เมื่อวันที่ 12 มีนาคม 2563 นายถนอม รัตนะ อดีตกำนันตำบลท่าก๊อ อ.แม่สรวย จ.เชียงราย นำทีมคณะศิษยานุศิษย์พร้อมสื่อมวลชนและคณะศรัทธาบ้านใกล้เรือนเคียงเข้าร่วมทำบุญถวายผ้าป่าในงานบุญสืบชะตาครบรอบ 77 ปี ครูบาอินสม สุทฺธจิตฺโต เกจิดังภาคเหนือ วัดศรีดอนมูล (วัดปางน้ำฮ้าย) อ.แม่สรวย จ.เชียงราย หลังอาพาธหนัก ก่อนเข้าทำการรักษาอาการต่อที่ โรงพยาบาลเชียงรายประชานุเคราะห์

ด้วยคณะกรรมการและคณะศรัทธาวัดพระธาตุศรีดอนมูล ได้พร้อมใจกันจัดงานทำบุญพิธีสืบชะตาอายุวัฒนะมงคล ให้กับครูบาอินสม สุทฺธจิตฺโต เนื่องในโอกาสครบรอบ 77 ปี และถวายฉลองซุ้มประตู เพื่อถวายไว้ในบวรศาสนาสืบไป พร้อมทั้งจัดทำบุญทอดผ้าป่าสามัคคี เพื่อเป็นค่ารักษาอาพาธ- ของครูบาอินสม สุทธจิตฺโต ปัจจุบันอาการอาพาธของครูบาอินสม มีอาการหนักจึงมีค่าใช้จ่ายมาก แต่ทางวัดพระธาตุศรีดอนมูล ยงขาดทุนทรัพย์ที่จะนำไปเป็นค่ารักษาพยาบาล จึงได้จัดผ้าป่าองค์นี้ขึ้น เพื่อหาทุนทรัพย์สมทบในการรักษาการอาพาธครูบาอินสม สุทธจิตฺโต ต่อไป

ประวัติท่านครูบาอินสม สุทฺธจิตฺโต วัดป๋างน้ำฮ้าย อ.แม่สรวย จ.เชียงราย

ครูบาอินสม สุทธจิตฺโต เจ้าอาวาสวัดศรีดอนมูล(ป๋างน้ำฮ้าย) ตำบล ท่าก๊อ อำเภอ เเม่สรวย จังหวัด เชียงราย บ้านป๋างน้ำฮ้าย เป็นหมู่บ้านเล็กๆ เขตติดต่ออำเภอแม่สรวยและเวียงป่าเป้า มีประชากรอาศัยอยู่ประมาณ30-40หลังคาเรือน ณ หมู่บ้านป๋างน้ำฮ้ายแห่งนี้เป็นที่ก่อกำเนิดพระผู้เป็นที่พึ่งเป็นผู้มีเมตตา เเห่งขุนเขาป่าเมี้ยงป๋างน้ำฮ้าย อำเภอเเม่สรวย ครูบาอินสม สุทธจิตฺโต ในนามที่เคารพรักของชาวบ้านเเละบรรดาลูกศิษย์จะเรียกกันติดปากว่า ตุ๊ลุง หรือ ตุ๊อุ้ย เป็นพระมหาเถระที่เคารพบูชา ของชาวเมืองเหนืออีกรูปหนึ่ง น้อยคนนักที่จะรู้จัก เพราะถนนหนทางขึ้นไปหาท่านครูบาคับเเคบลำบากมาก ยิ่งถ้าหน้าฝนทางเป็นหลุมลื่น รถขึ้นไปต้องเป็นรถขับเคลื่อนสี่ล้อเท่านั้น ครูบาอินสม เป็นพระเรียบง่าย ใจดี เปี่ยมไปด้วยความเมตตา พูดคุยกับญาติโยมอย่างเป็นกันเอง เเละยังเป็นเกจิอาจารย์เปี่ยมไปด้วย คาถา วิชาอาคม พระเวทย์คาถา

ครูบาร่ำเรียนคาถาอาคมกับ1. ครูบาพรหมมินทร์ วัดเเม่ต๋ำ 2. ครูบาหม่อง วัดศรีถ้อย 3. ครูบายะ วัดสันก้างปลา 4. ครูบาอิ่นคำ วัดคงคาราม 5. ครูบาขัติ วัดเจดีย์หลวง 6. ครูบาคำอ้าย วัดท่าก๊อ 7.ครูบาคำอ้าย วัดโป่งเหนือ 8.ครูบาสิงคำ วัดจอมเเจ้ง 9. ผ้าขาวเเก้ว ตอนมาบูรณะปฎิสังขรณ์วัดพระเกิดจังหวัดลำปาง ครูบาท่านเกิดวันศุกร์ที่11มีนาคม2486 โยมพ่อโยมเเม่นำไปฝากไว้วัดเมื่ออายุ13ปีบรรพชาเป็นสามเณรอายุ16ปี ณ วัดเเม่ต๋ำ ตำบลท่าก๊อ อำเภอเเม่สรวย จังหวัดเชียงราย โดยมีพระครูอดุลย์ สีหวัตร เป็นพระอุปัชฌาย์ ในสมัยนั้นราว พศ. 2502 จวบจนอายุครบ21ปีได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุในพระบวรพระพุทธศาสนาโดยทำพิธีอุปสมบทณ วัดเเม่ต๋ำ ในวันที่5มีนาคม2506

โดยมีครูบาสิงห์คำ วัดจอมเเจ้ง เป็นพระอุปัชฌาย์ มีพระคู่สวดคือพระพรหมมินทร์ พรมมิสาโร เป็นพระกรรมวาจา เเละพระอธิการสีนวล อินทวังโส เจ้าคณะตำบล วัดป่าลัน เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ได้อุปสมบทเเล้วจำพรรษาที่วัดเเม่ต๋ำเป็นเวลา 2 ปี ตั้งเเต่ปีพ.ศ.2508 ญาติโยมผู้ศรัทธาได้พากันมาเป็นคณะ ได้อาราธนานิมนต์ไปร่วมพัฒนาจำพรรษาอยู่ ณ วัดศรีดอนมูล(ป๋างน้ำฮ้าย) ซึ่งตั้งอยู่บนดอยสูงเป็นป่าลึกห่างจากตำบลท่าก๊อขึ้นไปอีก 18 กิโลเมตร ครูบาอินสม ได้ริเริ่มก่อสร้างเเละบรูณะปฎิสังขรณ์ถาวรวัตถุที่ชำรุดทรุดโทรมภายในวัด เเละท่านเป็นพระมีอุดมการณ์ ที่ตั้งใจทำนุบำรุงพระพุทธสนาอย่างจริงจัง ส่วนประสบการณ์วัตถุมงคลของหลวงพ่อเป็นที่ประจักษ์มากมายเเก่เจ้าหน้าที่ตำรวจ ทหาร เเละประชาชนทั่วไป มีพุทธคุณครบถ้วนทุกด้าน****

*****มาถึงตอนนี้ผู้เขียนจึงอยากจะเล่าเรื่องราวความปาฏิหาริย์และประสบการณ์ที่ข้าพเจ้ากับเพื่อนได้ประสบพบมาด้วยตัวเอง แบบย่อๆ (เป็นความเชื่อของแต่ละบุคคล โปรดใช้วิจารณญาณ) ข้าพเจ้ากับเพื่อนได้เดินทางไปหาท่านครูบาอินสม เพื่อไปกราบนมัสการท่านด้วยความเคารพและศรัทธาและอยากฝากตัวเป็นศิษย์ของท่าน ตามที่ข้าพเจ้าได้ตั้งใจไว้นาน ว่าจะหาเวลาโอกาสไปพบท่านครูบาให้ได้ วันนั้นจำได้เป็นอย่างดีคือวันพญาวัน ช่วงเทศกาลสงกรานต์ ทุกคนต่างมุ่งหาของดีกับครูบาอาจารย์ ข้าพเจ้าคนหนึ่งที่ชื่นชอบเสาะแสวงหาในด้านวัตถุมงคลไว้กับตัวเพื่อเสริมบารมีและเป็นสิริมงคลให้กับตัวเอง จึงได้ขับรถยนต์พร้อมกับเพื่อนมุ่งหน้าไปหาท่านครูบา ถนนหนทางค่อนข้างจะลำบากมาก การเดินทางต้องใช้เวลาพอสมควร โบราณว่าของดีมักจะอยู่ที่สูงและที่ยากลำบาก ถ้าไม่มีความตั้งใจจริงๆ ก็จะเกิดความท้อได้

ครั้นพอขับรถไปได้ครึ่งทางพบไฟป่าลุกไหม้ตามข้างทาง ใจก็นึกกลัวๆ คิดในใจ ว่า จะกลับดีไหมหนอ…แต่ไหนๆ ก็มาแล้ว จึงเดินหน้าต่อไปจนมาถึงทางสามแพ่ง ปรากฏว่าข้างหน้ามีต้นไม้ยูคาขนาดใหญ่หักโค่นลงมาขวางทางถนนไว้ จึงทำให้ไม่สามารถเดินทางไปต่อได้  โทรศัพท์สัญญาณก็ขาดๆ หายๆ หมดหนทางที่จะให้ใครมาช่วย มีทางเดียวเท่านั้นคือต้องกลับ เพราะไปต่อไม่ได้ ข้าพเจ้าบ่นถอนหายใจเฮือกใหญ่…อุตส่าห์ดั้นด้นมาตั้งไกล….จึงเดินขึ้นมาบนรถอย่างหมดหวัง ทิ้งให้เพื่อนเดินวนไป วนเดินมา เพื่อหาหนทางที่จะไปต่อ ข้าพเจ้าจึงยกมือสิบนิ้วขึ้นพนมบอกเจ้าที่ เจ้าทาง เจ้าป่า เจ้าเขาขอให้ท่านได้เปิดทาง และตั้งจิตอธิษฐานไปยังครูบา ว่า ข้าพเจ้าดั้นด้นมาตั้งไกลเพื่อมาหาท่านครูบา หากข้าพเจ้าพอมีบุญวาสนา ก็ขอให้ได้ไปพบท่านด้วยเถิด……

มาถึงตรงนี้ ขอกล่าว ไม่เชื่ออย่าลบลู่…..และไม่อยากพูดว่าเป็นความบังเอิญ โปรดใช้วิจารณญาณ….จากนั้นประมาณสัก 10 นาที ได้มีรถยนต์กระบะคันหนึ่งพร้อมผู้โดยสารในรถหลายคนทั้งชายและหญิงขับผ่านมาอีกเส้นทาง ขับชะลอดูแล้วก็ผ่านไป จากนั้นก็ถอยรถกลับมาแล้วลงมาดู เขาบอกว่าในรถเขามีเลื่อยยนต์ตัดอันเล็กเพิ่งซื้อมา จากนั้นจึงได้ตัดเอากิ่งก้านอันเล็กออกมาทำเป็นไม้ซุงแล้วช่วยกันงัดไปไหวข้างทาง โดยใช้เวลาไม่นานเท่าไร จนรถยนต์ขับผ่านไปได้ ข้าพเจ้ากับเพื่อนยกมือไหว้ขอบคุณพวกเขาเหล่านั้น จากนั้นจึงเดินทางต่อไปหาท่านครูบา ได้พบกับท่านและได้กราบนมัสการท่าน พร้อมขอฝากตัวเป็นศิษย์ของท่านครูบาอินสม สุทฺธจิตฺโต ตั้งแต่นั้นมา และขอให้ท่านจงหายจากอาพาธด้วยเถิด สาธุ สาธุ สาธุ

ภาพข่าว/กิตติธัช สุเรียมมา